Stosując trening autogenny należy przybrać pozycję ciała pozwalającą na całkowite rozluźnienie. Teoretycznie może to być dowolna pozycja pomimo tego z reguły stosuje się jedną z trzech w największym stopniu popularnych: Leżąca, bierna siedząca, aktywna siedząca (pozycja dorożkarza). W czasie treningu pożądane byłoby zamknąć oczy. Pomaga to początkującym wprowadzić się w stan hipnotyczny. Trening autogenny w wersji podstawowej składa się z 6 ćwiczeń, są to: Ciężkie ręce, ciepłe ręce, spokojne serce, spokojny oddech, ciepłe ciało, chłodne czoło W czasie treningu mogą wystąpić działania niepożądane takie jak: skurcze w przypadku zbyt długiego ćwiczenia, drganie i drżenie mięśni, mrowienie pieczenie bądź brak czucia, kichanie, kaszel, ziewanie, zawroty głowy, ślinotok, łzawienie, strach , kołatanie serca, nudności, atak duszności, bóle brzucha, napływ myśli, halucynacje, depresja euforia i wtedy z pewnością przyda się psychoterapia warszawa. TA perfekcyjnie sprawdza się w walce z chorobami cywilizacyjnymi i pomaga zapobiegać skutkom stresu. Mogą z niego korzystać ludzie cierpiący na zaburzenia psychiczne o ile tylko są oni w stanie stosować autosugestię. Jako psychoterapia TA okazuje się również skuteczny w leczeniu chorób organicznych. Stosuje się go jednak przede wszystkim w leczeniu schorzeń takich jak: agresywność i pobudliwość depresje, zaburzenia poczucia własnej wartości i zaniżona samoocena, lęki, zahamowania i nieśmiałość, zaburzenia snu, nerwowość , niektóre zaburzenia seksualne osłabienie nerwowe uzależnienia choroby psychosomatyczne. W roku 1932 Johannes Heinrich Schultz wydał książkę “Trening autogenny – samoodprężenie przez koncentrację”. Opisywała ona psychoterapię poprzez techniki relaksacji neuromięśniowej polegającej na wywoływaniu stanu zbliżonego do autohipnozy bądź medytacji wewnętrznej.Schultz zastosował techniki wykorzystywane w japońskiej medytacji zen i indyjskiej jodze pomijając jednak ich aspekt religijny. Trening autogenny znajduje swoje zastosowanie jako psychoterapia w leczeniu nerwic i chorób psychosomatycznych, w położnictwie, przy dolegliwościach hormonalnych, zaburzeniach foniatrycznych, w stomatologii oraz przy drobnych zabiegach chirurgicznych. Elementy treningu autogennego stosuje się dodatkowo w pracy z dziećmi nadpobudliwymi psychoruchowo.